குற்றவியல் நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் என்பது வெளிநாட்டு கோட்பாடா?

2015 ஆம் ஆண்டு இலங்கை அரசாங்கம் இணை அனுசரனை வழங்கிய ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் சபையின் 30/1 பிரகடனத்தில் நீதிப்பொறிமுறை உட்பட சிவில் யுத்தத்தின் போது இருதரப்பினராலும் மேற்கொள்ளப்பட்ட மனித உரிமை மீறல்கள் மற்றும் சர்வதேச மனிதாபிமான சட்ட மீறல்கள் தொடர்பான விசாரனைகளை மேற்கொள்வதற்கு வாக்குறுதி வழங்கியுள்ளது.

 

மீறப்பட்டதாக குற்றஞ்சாட்டப்படும் இறுதி யுத்தத்தின் போதான சர்வதேச குற்றங்கள் மீதான குற்றவியல் பொறுப்புக்கூறல் யோசனைக்கு ஜனாதிபதி சிறிசேன மற்றும் அரசாங்கத்தின் சிரேஷ்டஅமைச்சர்கள் தமது கடும் எதிர்ப்பினை வெளியிட்டு வந்துள்ளனர். இவ்விடயம் தொடர்பான அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாடு பெரும்பான்மையான இலங்கை மக்களின் எதிர்ப்பையே பிரதிபலிப்பதாகதந்திரோபாயமாக சித்தரித்துக்காட்டப்படுகின்றது. இலங்கையின் பிரதான பொதுத்தளத்தில் காணப்பட்ட எதிர்வினைகள் காரணமாக குற்றவியல் விசாரனை தொடர்பான யோசனை இயல்பாகவேவெளிநாட்டு கோட்பாடு என்ற நிலைக்கு தள்ளப்பட்டது. எவ்வாறாயினும் குற்றவியல் நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் என்பது இலங்கையில் மிக ஆழமான சட்ட மற்றும் மத ரீதியிலானபாரம்பரியத்தினை கொண்டுள்ள அதேவேளை பாரிய இடைவெளிகள் நிலவும் நல்லினக்கம் மற்றும் மன்னித்தல் பற்றிய விடயங்களை பிரதிபலிப்பதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

இலங்கையின் வரலாற்று ஆவணங்கள் நீதியை நிலைநாட்டுவதற்கான நவீனமான முறைகள் புராதன காலத்தில் காணப்பட்டன என பல இடங்களில் பல தடவைகள் குறிப்பிட்டுள்ளன.ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க வகையில் ஏகாதிபத்திய இராஜ்ஜியத்தின் கீழ் இம்முறைமை நடைமுறைக்கு வந்தது முதல் அது  அதிகார பிரிப்பு தொடர்பான கோட்பாட்டை முழுமையாகபிரதிபலிக்கவில்லை. தொடர்ச்சியாக அரசன் மற்றும் சிரேஷ்ட நிர்வாக உறுப்பினர்கள் (விதானைகள், மோஹட்டாலே, அதிகாரி, திசாவே) ஆகியோர் நீதி அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர். எவ்வாறாயினும் இப்புராதன முறைமை சமூக ஒன்றினைப்புக்கள் மற்றும் சுமூக உறவுகள் என்ற அர்த்தத்துடன் குற்றவியல் நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறலை ஊக்குவித்திருக்கின்றது. கிராம சபை(Gamsabawa) என்ற அமைப்பு கிராம மட்டத்தில் ஏற்படுகின்ற சிறிய குற்றங்களை தவிர்ப்பதற்கு இலகுவான சமூக நட்புறவு செயற்பாடுகளை அங்கிகரித்து வந்துள்ளன. இலகுவான மற்றும்எளிமையான முன்னெடுப்புக்களின் நோக்கம் குற்றவியல் நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறலினூடாக மேலும் மேலும் விரோதங்களை வளரச்செய்யாமையாகும். அரச சபையாக கருதப்படும் உயர்சபையில் தற்கால நவீன குற்றவியல் விசாரனை முறைகளுக்கு சமமான வகையில் விசாரனைகள் நடைப்பெற்றுள்ளதென்பதனை சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. கண்டி இராச்சிய காலத்தின் போது « மகாநடுவ » என்ற சபையில் குற்றவியல் விசாரனைகள் குற்றம் புரிந்தவர் மீதே முதலில் வழக்கு தொடரப்படுவதாக குறிப்படப்பட்டுள்ளது.

 

ஏற்கனவே குறிப்படப்பட்டுள்ள கோடிட்டுக்காட்டக்கூடிய கொள்கை முறையில் சந்தேகத்திறகிடமின்றி சமூக நீதி, சட்டத்தின் ஆட்சியில் வழி நடத்தப்பட்டு வந்துள்ளது. கலாநிதி A.R.B அமரசிங்ஹ(இலங்கையின் முன்னாள் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி) தனது ‘த லீகல் ஹெரிடேஜ் ஒப் ஶ்ரீ லங்கா’ (பக்கம் 33) என்ற நூலில் ஆரம்ப காலங்களிலிருந்த சில அரசர்களால் வரலாற்று குறிப்புக்கள்தர்மசாஸ்த்திரம் என்ற வழிகாட்டலுடன் பதிவுகளை செய்து வந்துள்ளன. அது புராதன அரசர்களை வழி நடத்துவதற்கு மேற்கொள்ளப்பட்ட சட்ட சாஸ்த்திரங்களை உள்ளடக்கிய சபையாகும். சமூக நீதியை பாதுகாப்பதற்காக தண்டனைகளை அமுல்படுத்தல் மற்றும் ஆட்சியாளர் தவறும் பட்சத்தில் அவர் குற்றவாளியென அவருக்கு தண்டனையை வழங்கும் முறைமையைஏற்படுத்துதல் அரசின் கடமையென தர்மசாஸ்த்திரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பின்னர் இலங்கை ஆட்சியாளர்களால் பெளத்தத்தை அரவனைத்து அதன் உள்நாட்டு நீதி நிர்வாக முறைமையைதயாரித்திருந்தாலும் அதன் ஏகாதிபத்திய தன்மையினை அது  நீர்த்துப்போகச்செய்யவில்லை. அநூராதபுரத்து கால முக்கிய பெளத்த ஆலய பனிகளின் போதும் (மஜ்ஜிம நிக்காய),பொலன்னறுவை காலத்து இலக்கிய சர்ச்சைகளின் போதும் (அமாவத்துர) இராச்சியம் மற்றும் பொது மக்களின் நலன்கருதியும் தண்டனை வழங்கல்கள் கட்டாயமானதாக காணப்பட்டுள்ளது. கலாநிதி A.R.B அமரசிங்ஹவின் நூலின் அடிப்படையில் (பக்கம் 35) சட்ட ஆட்சி இருந்திருக்காவிடின் நாட்டின் சமூக பொருளாதார செயற்பாடுகளில் எவ்வித தாக்கத்தினையும்ஏற்படுத்தியிருக்காது. தண்டனைகளினூடாக சட்ட ஆட்சியை பாதுகாத்தல் என்பது மதிப்புமிக்க நீதிமன்றம், தர்ம சபை (Dharma Sabha) மற்றும் தர்ம நீதிபதிகள் சமன்பாசாதிக்க (Samanpasadhikka) என அழைக்கப்பட்டது. மென்மேலும் சட்டத்திற்கு முன் சமத்துவமான கோட்பாடுகள் அந்த கால கட்டத்தில் அப்போதைய ஆட்சியாளர்களால் கடுமையாக அமூல்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக கலாநிதிA.R.B அமரசிங்ஹவின் நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்நூல் மேலும் பல உதாரணங்களை வழங்கியுள்ளதுடன் பெளத்த துறவிகளாயிருந்தாலும் அவர்களும் இராஜ துரோக செயற்பாடுகள்முதல் படுகொலைகள் வரை கடும் தண்டனைக்குட்பட்டுள்ளனர்.

 

ஆகையால் இலங்கை நித்தமும் குற்றவியல் நீதியை அரவனைத்துக்கொள்வதனூடாக சமூகத்திலும் தேசத்திலும் சமாதானமான உறவுகளை தக்க வைத்துக்கொள்ள முடியுமென நம்புகின்றது. தண்டனையின் பெறுமதி அத்துடன் அதனை தடுப்பதன் மூலம் ஒரே நேரத்தில் கிடைக்கும் பலன் மற்றும் தனிப்பட்டவர்களின் ஒழுக்கம் இலங்கையின் பிரத்தியேக சமூக வாழ்வியலுக்கு நீண்டவழிகாட்டியாக அமைந்துள்ளது. இந்நாட்டின் குற்றவியல் நீதிக்கான வரலாற்று முக்கியத்துவத்திற்கு பெளத்த மத பாரம்பரியமே மூல வேர். ஆயினும்  பெளத்த மதம் மனித உயிர்களிடத்தில்வன்முறையை தவிர்க்கும் படி வலியுறுத்துகின்றது. தண்டனை என்பது அதன் தத்துவத்திற்கு முரண்பாடானதாக கருதப்படுகின்றது. இது குறித்து முதலாம் விஜயபாகு மன்னனின்பொலன்னறுவை கல்பொத்த பாறை கல்வெட்டுக்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதாக கலாநிதி அமரசிங்ஹ தனது ஆய்வு பிரதேசத்தை ஆதராமாகக்கொண்டு தெரிவித்துள்ளார். கல்வெட்டுக்களில்குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதனைப்போன்று குற்றவாளி தான் இழைத்த குற்றத்திலிருந்து விலகி சிறந்த நன்மதிப்பை பெற்றுக்கொள்வதற்கு கருணையின் வடிவில் தண்டனை வழங்கப்படும். அதன்படிதண்டனையில் அவதியுறும் ஒரு நபர் மீண்டும் சமூகத்தில் இணைந்துக்கொள்வதற்கு முன் பரிகாரஞ் செய்து கொள்ளல் வேண்டும். புராதன நீதிமன்றங்கள் கூட அம்முறைமையைஏற்றுக்கொண்டுள்ளதாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முக்கியமாக ஏற்கனவே குற்றஞ்சாட்டப்பட்டு தண்டனை வழங்கப்பட்ட ஒரு நபரை தூற்றவோ சமூகத்திலிருந்து நிராகரிக்கவோ கூடாதெனகட்டளையிட்டிருக்கின்றது.

 

மேற்குறிப்பிடப்பட்ட ஆய்வுகளின்படி தண்டனை மற்றும் குற்றவியல் நீதித்துறை கோட்பாடுகள் மிக ஆழமாக இலங்கையின் சமூக நீதி மற்றும் மதரீதியிலான பாரம்பரியத்தின் மூல வேர் என்பதனை குறிக்கின்றது. பாரிய மனித குல குற்றங்கள் தொடர்பாக குற்றவியல் நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறுதல் பற்றி எப்பொழுது பேசப்பட்டாலும் அதன் நிலையான அரசியல் ரீதியிலான மறுப்பு யாதெனில் மனித உரிமை மீறல்கள் மீதான  விசாரனை என்பது சர்வதேசத்தின் அழுத்தம் என்பதுடன் நல்லிணக்கம் மன்னித்தல் என்ற பதங்களையும் தொடர்ச்சியாக மறுத்து வருகின்றது. அரசியல் காரணங்களுக்காக அரச அனுசரணையுடன் அடிக்கடி மேற்கொள்ளப்பட்ட வன்முறைச் சம்பவங்கள் மீதான குற்றவியல் நீதி விசாரனை மறுக்கப்பட்டு வந்துள்ளது. தனிமைப்படுத்தப்பட்ட கிரிமினல் விசாரனைகள் அவற்றை மறைப்பதற்காகவே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதுடன் இவ்விடயத்தில் அதன் இயலாமையையும் நியாயப்படுத்தியுள்ளது. மேலும் சிலவேளைகளில் பாரிய மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பாக பதிலளிப்பதற்கு உண்மை மற்றும் நல்லிணக்க ஆணைக்குழு சிறந்த அமைப்பாக கருதப்படுகின்றது. உதாரணமாக மன்னித்தல், மீளினைவு மற்றும் முன்னோக்கிச் செல்லல். இருந்த போதிலும் இலங்கை சட்ட விமர்சகர்களின் கருத்துக்களுக்கமைய தென் ஆபிரிக்க முறையை ஆதாரமாகக் கொண்ட நல்லிணக்க ஆணைக்குழு மிக மட்டுப்படுத்தப்பட்ட வெற்றியை இலங்கையில் கொண்டிருக்க வாய்ப்புள்ளது. கிறிஸ்த்தவ மத பின்னணியை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளதாலும் தான் செய்த தவறுக்கு வருந்துதல் மற்றும் மன்னித்தல் போன்ற செயற்பாடுகள் தொடர்பிலும் நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவுக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஆதரவே சிங்கள, தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் மக்களிடையே காணப்படுகின்றது. இலங்கையின் வரலாற்று அனுபவங்களும் இதனை வலுப்படுத்தும் விதத்தில் அமைந்துள்ளன

 

மையநீரோட்டத்தில் இன்று காணப்படும் கருத்துகளிற்கு மாறாக, இலங்கையின் கிரிமினல் நீதித்துறை மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் ஆகியவற்றை தேசத்திற்குள் சமூககூட்டினை ஏற்படுத்துவதற்காக பல நூற்றாண்டுகளாக பயன்படுத்தப்பட்ட சாதனங்களிற்கான கொள்கைகளாக இலங்கையின் அனுபவங்கள் முன்னிறுத்துகின்றன. இதன் காரணமாக இலங்கையின் நிலைமாற்றுக்கால நீதிதொடர்பான குற்றவியல் பொறுப்புகூறலுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுத்தப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்படும் எதிர்மறையான கருத்துக்கள் அர்த்தமற்றவை ஆதாரமற்றவை, மேலும் சமூகத்தை வழிநடத்துவதற்கான கருவியாக தண்டனையை பயன்படுத்தும் எங்கள் வரலாற்று ரீதியான அனுபவத்தை அப்பட்டமாக திரிபுபடுத்துவதாகவும் இது அமைந்துள்ளது

 

 

Share the Post

You May Also Like